De Asmara(2) een droom wordt werkelijkheid

De verkoop Asmara(1)

De verkoop van de Asmara is eigenlijk best nog wel snel gegaan. Het was een tijdje vragen en bieden maar dat resulteerde met een vraag prijs van €57.500 niet tot verdere actie. (aankoop 2008 €96,500,-) Uiteindelijk de prijs laten zakken tot €46,500-,

Dat leverde een potentiële koper op die geïnteresseerd was om er ook op te wonen. Deze meneer is een aantal maal terug geweest en in juni de boot voor deze prijs gekocht. Het ging mij nog altijd aan mijn hart om de boot te verkopen, samen hebben we zoveel mooie reizen en avonturen meegemaakt. Maar mijn besluit stond vast ik wilde niet meer op zee varen. aan de ene kant omdat ik dit jaar (2025) 80 wordt en je moet de goden niet verzoeken en aan de andere kant had ik in 15 jaar Scandinavië inmiddels wel gezien. Daarbij komt dat ik elke heen en terug reis opzag tegen de Elbe bocht met zijn onvoorspelbaar weertje en ergo golven. Binnendoor was voor mij nooit een optie. Ik heb dus al eerder geventileerd dat ik wilde stoppen met zeezeilen, met dat argument in gedachten betekend dat een andere boot, een boot die laag is en door veel bruggen heen kan. met toch de nodige comfort om op te wonen. Zo kwam ik al gauw op een houseboat, veel luxe en comfort en toch varen op binnenwater, een nieuwe horizon en vaargebieden dus.

Maar goed de Asmara heeft een nieuwe eigenaar die er heel blij mee is en er nog mooie reizen mee wil gaan maken. Ik wens de Asmara en zijn bemanning een behouden vaart voor alle toekomstige reizen.

De aankoop Asmara(2)

Een nieuwe boot, een fase in mijn leven.
Nordic is een Finse bouwer van houseboten met hoge kwaliteit. 40 staat voor 12 meter en Eco 36 betekend 36 vierkante meter living. Nadat in januari het contract getekend was, kon ik gaan beginnen aan een mega klus om al mijn wensen te verwezenlijken en toch binnen een bepaald budget te blijven. Van januari tot de oplevering in Bremerhaven op 11 augustus j.l. ben heb ik elke dag 6-8 uur achter de computer gezeten, meegedacht en engineering wijzigingen aangebracht. Ik heb besloten om deze nieuwe boot ook Asmara te noemen, in een vrije Indonesische vertaling betekend dit mijn liefde, mijn passie.

De uitgangs positie was minimaal 6 maanden per jaar “off grid” te kunnen leven. (dus geen walstroom nodig, geen drinkwater nodig, zwart water (Toilet) officieel gereinigd met overheids certificaat) lozen op oppervlakte water. Dus het dak kwam vol met zonnepanelen 3,5 Kw per dag (zomer), buitenwater omzetten in drinkwater, dus de 800 liter tank werd gewoon weer gevuld. een wind molen voor stroom ondersteuning bij periodes zonder zon.

Allemaal best wel grote investeringen. Zo had ik op de Asmara 1 een omvormer (12v>220v) van 12v/2500W en 100 Amp leveren aan laden batterijen.
Nu een omvormer van 48v/15.000W/200 amp. Op de Oude Asmara 1 had ik 2 lithium batterijen totaal 600Ah, nu 8 AGM batterijen van totaal 1.920 Ah. (lithium passte niet in de begroting)
Op dit moment van schrijven (12-9-25) heb ik al een paar keer mijn wasmachine droger gedraaid, verschillende malen de vaatwasser laten draaien, een 40 liter boiler die continue aan staat, de oven al een paar keer gebruikt, een koelkast die continue aanstaat, extra vriezer, afzuigkap, etc.
Als de zon verdwijnt en ik ’s morgens op sta is de accu capaciteit afgezakt tot ronde 80%, voordat de ochtend voorbij is staat alles weer op 100%. Ik heb dus van 11/8 tot 12/9 nog niet een keer gebruik gemaakt van walstroom, een energie rekening boeit met dus ook niet meer.
Ik ben een gelukkig mens.

Natuurlijk moet de winter nog komen en dan zullen de zonnepanelen niet meer zo optimaal functioneren, maar ik ben gewend om dingen die veel stroom gebruiken niet te gebruiken als het kritisch word. Ik heb geen generator meer die bij kan springen en omdat ik buitenboordmotoren heb wordt er tijdens varen ook niets geladen. Mijn hoop is dan de ondersteuning van mijn superwind windmolen die kan bij springen en 24/7 kan draaien bij voldoende wind. Dat gaan we nog beleven. Tot zover dit technische verhaal.

De oplevering in Bremerhaven

Mijn maatje Sander, de chauffeur Stefan en ik vertrekken rond 03.30 op de 11de augustus met een volgeladen huurbus en ik met mijn eigen auto naar Sneek, het adres van de makelaar Goliath. Daar laat ik mijn auto staan, waarbij Sander met Niels (namens de makelaar) mee rijd. Er is nog even een dingetje in de hectiek hebben we de verkeerde tas meegenomen en mijn drone in soortelijke tas in mijn auto laten staan. Toch maar weer terug om dat om te ruilen. We verwachten rond 09.00 aan te komen, maar Stefan en ik een half uurtje later vanwege dat akkefietje met die drone.

Er staan 5 lege vaten van elk 25 liter achter in de bus, die we vlak voor aankomst bij een benzine pomp zullen vullen met 125 liter Euro 95 (lekker prijsje in Duitsland €1,63). Er was nl geen brandstof tank in de haven en ook het laten komen van 420 liter benzine met een kleine tankauto, is in Duitsland niet toegestaan.
Eenmaal aangekomen in Bremerhaven staat daar de truck met chauffeur al wachten. Hij heeft met zijn Convoi Exceptional door de nacht gereden vanuit Litouwen en op een ferry boot, daarna het laatste stuk naar Bremerhaven gereden. Naast al het engineering werk van de afgelopen maanden hoorde dit ook tot mijn planning, een haven regelen met speciale eisen aan een kraan, het huren van een bus, crew, etc.

De chauffeur van het transport mocht nog niet in actie komen vanwege zijn werk en rusttijden, dus zijn wij alvast begonnen om de totale houseboot uit zijn cocon te halen. Die was nl in-gesealed als een biefstuk in de slagers vitrine, met wit plastic folie.

De tewaterlating

Rond 12.00 mag de chauffeur weer in actie komen en begint de uitgepakte houseboot met zijn oplegger naar de kraan te maneuvreren. De kraandrijver geeft acte de presence door de kraan over de vrachtauto en houseboot te positioneren, de boot wordt met speciaal hijsgerei opgehesen en de truck rijd er onder vandaan.

Door dat wij gedrieën ook druk bezig zijn met assistentie is er helaas van gedetailleerd filmen weinig terecht gekomen. Sander blijf op de houseboot staan eventueel om lijnen aan te nemen. De kraan rijd nu met de houseboot tot boven de inham waar de houseboot te water wordt gelaten. Langzaam begint de Asmara te zakken en blijft uiteindelijk drijven als de hijs banden slap komen te hangen. Er wordt een drinkwater slang aangesloten en de Asmara wordt gevuld met 800 liter water. Dan worden de 5 jerry can’s met 125 liter benzine aangereikt aan Sander die met een hevelslang de brandsof tank gaat vullen.
Intussen probeer wij de hijsbanden los te halen en hachelijk avontuur hangend balancerend boven water.
Die hijs banden mogen niet zoals bij een normaal schip rond de romp lopen, maar zitten 4 hijspunten op een sterker deel met bouten van ongeveer een inch. De bouten moeten losgedraaid worden, de band eruit en de bouten er weer in. Inmiddels lig de Asmara vol in het water en met vier lijnen aan de kade het niveau van het terras van de boot lig ongeveer 1,5 meter lager dan de kade muur, wat het niet makkelijker maakt om dozen en vaten benzine aan boord te krijgen. Als die 125 liter erin zit gaan Stefan en ik naar de eerste beste bezine pomp 4 km verder om die vaten weer te vullen.

Als alle zaken met betrekking tot tewaterlating zijn vervuld, nemen Sander en ik een borrel. Stefan is dan inmiddels met de bus terug gaan rijden om die in Leiden weer in te leveren, Niels (van de makelaar) is ook weer op de terug weg naar Sneek.

12 augustus proefvaart in de haven

De volgende morgen gaan Sander en ik de boot gereedmaken voor een uitgebreide test van alle systemen en het vaargedrag van de boot. Zo zijn we op de binnenhaven van Bremerhaven een paar uurtjes gaan varen en proberen alles uit. We komen geen vervelende dingen tegen of zaken die we niet kunnen handelen.

Tevreden meeren we af in Bremerhaven aan de Westkai 54.

De maiden trip van de Asmara bestemming Sneek

Om 10 uur scherp maken we los voor de sluis van Bremerhaven naar buiten. Aan en af meren in een sluis is nog een dingetje, maar langzaam krijg ik het gevoel.

De sluisdeuren gaan open en we bevinden ons op de getijden van de Weser, het is laag water, dus spoedig zal de stroom mee gaan lopen zoals gepland. Het is prachtig weer en met een knoopje of 4 varen we door het getijden water, een snelheid die al gauw zal oplopen tot zo’n 6-7 knopen. De geplande afstand naar de sluis van Oldenburg is ongeveer 33 Nm, dus de verwachting is om daar rond 17.00 aan te komen. gebaseerd op 6 Kts. We varen met ongeveer 4 knopen door het water op 2400/2500 toeren en verbruiken daarbij ongeveer 4,3 liter benzine per motor.
Als we Oldenburg naderen blijk de spoorbrug door de warmte niet meer te draaien en meren we af tegen een splinternieuwe vrachtboot van 100 meter met een kapitein van 27 jaar. Hij gaat de volgende ochtend om 05.30 verder naar de sluis en wij vermelden dan achter hem aan te varen.
We gaan lekker een hapje eten, nog een afzakkertje en dan naar bed. Sander heeft zijn eigen bed in de woonkamer, een 2-zits bank die in een handbeweging omgetoverd wordt tot een twee persoon bed met dikke matras. Hij heeft een slaapzak meegenomen dus dat bed hoef ik niet op te maken.

Volgende bestemming Surwold (tanken met de step)

Reveille om 0530, maar nog geen leven bij de vrachtboot, dus ontbijten we op ons gemak. Rond 0600 komt de kapitein van de vrachtboot uit de kajuit en geeft aan te vertrekken . Dus wij achter hem aan richting sluis Oldenburg.

Bij de sluis gekomen liggen daar nog zo’n 4 vrachtboten te wachten, pas als die allemaal geschut zijn mogen wij erin. Het is dan 08.15 als wij door de sluis gaan. Wij hebben nu het getijden gebied van de Weser achter on gelaten en bevinden ons op het kustenkanaal, een kanaal van 70 Km lang met dus gereguleerd water. Verwachte aankomst in Surwold om te tanken rond 13.00.

Maar zover zal het niet komen. Voor ons loopt de vrachtvaarder waar we tegen overnacht hebben, met een lage snelheid. Ik roep hem op via de marifoon waarom hij zo langzaam vaart, zegt hij ik ben zwaar beladen en mag niet harder vanwege diepgang. Ok zeg ik dan gaan we je aan bakboord oplopen, prima zegt hij en stuurt wat naar STB. Op het moment dat wij zijn achtersteven voorbij zijn gilt de rechter motor “engine overheat!” SHUT DOWN ENGINE!
Sander roept beetje gas op de linker motor en door, NEE zeg ik ik zak terug en laat de Asmara weer naar achter zakken en informeer de vrachtboot Kapitein dat we een engine overheat hebben en er achter blijven.

Ik heb het nog niet gezegd of de linker motor geeft dezelfde waarschuwing “engine overheat!” SHUT DOWN ENGINE! Dus ik trek ook die motor dicht, nu zijn de rapen gaar en driften we dus op een kanaal van amper 3 vrachtboten breed. We verlijeren langzaam naar de STB wal, waar gelukkig geen stenen liggen. Aan sander zeg ik gooi anker uit en daar liggen we dan.

Gelukkig voor ons staat er amper wind en er komen wat kleine motorbootje tegemoet, ik probeer met zwaaien de aandacht te trekken, de marifoon doet hier gewoon niets en nadat er twee voorbij gevaren zijn, komt de 3de langzij.

Nada we ons probleem hebben uitgelegd zijn zij bereid on een stukje terug te slepen naar een plek waar ook een reparatie bedrijf zit. Het is rond het middaguur als we tussen twee meerpalen in gemaneuvreerd worden zonder echte aanlegplaats. Ik was hier niet echt blij mee, maar ja je mag een gegeven paard niet in de bek kijken toch?

Dus we bedanken de Duitsers en daar liggen we dan. Tussen de palen en de wal is het behoorlijk ondiep en we krijgen de Asmara niet verder naar de wal. Ik pak een lijn en zeg tegen Sander dat ik naar de kant spring (ongeveer 1,5 meter). Hij vond het geen goed idee, maar ik sprong al, met 1 voet in het water en een op de kant. Lijn om een markering paal gedaan en zeg tegen Sander loop naar achteren en geef me de achterlijn. die ging om een hele dikke boom en we lagen. Nu nog weer aan boord komen. springen was nu geen optie. Dus ik zeg tegen sander pak een plastic zak, gooi daar een biertje in en werp die naar mij toe. Zo gezegd ze gedaan. Ik ontdoe mij vervolgens van als mijn kleding, stop die in de zak en werp die weer terug naar Sander. Mijn schoenen hield ik aan, je weet maar nooit. Zegt Sander nog ga naar achter daar is een zwemtrap, Ik zeg niet lullen en waad naar de boot en zeg geef me een arm en trek me omhoog, Dus “afgemeerd”. Sander gaat zich inmiddels ontfermen over de motoren, terwijl ik weer mijn kleren aan trek. Hij weet een connectie te maken met de buitenwater kraan en het koelsysteem van de motor. Er komt geen enkele vuiligheid uit.
Zo spoelen elke motor een uur lang door, daarna controleren we de motorolie, maar alles is ok. Daarna neem ik een besluit en zeg, we gaan nu niet verder en nemen een borrel, kijken nog wat Netflix en gaan naar bed.

De volgende morgen 15/8 08.15 na het ontbijt maken we los en vertrekken weer voor Surwold, de motoren draaien weer als een zonnetje. Weten nog steeds niet wat er aan de hand was. Om 12.30 arriveren we in Surwold, er is een mooie langszij steiger voor ons beschikbaar.

De berichten van het thuisfront vermelden dat we na 10 uur de motorolie moeten verversen omdat er inloop olie inzit. Dit gaan we voor bereiden. Ik maak de step gereed en vertrek om 100 liter benzine te tanken. Ook koop ik daar 4 liter 5W30 totaal €79,- (bij de action dezelfde olie €6 per liter) Maar goed samen laten we de motoren omhoog lopen en bij gebrek aan afzuig pompje laten we de olie eruit lopen en vangen die op met een kom waar ik normaal brood in kneed. Als beide motoren leeg zijn wordt de nieuwe olie er in gedaan 1,5 liter per motor. Als die klus plat is en de benzine weer opgevuld is, hebben we nog 50 liter als reserve.

Surwold Papenburg

We hebben nog even discussie of we nog bij Dorpen Lehe zullen stoppen maar bereiken consensus om vanaf Surwold rond 12.00 te vertrekken richting Papenburg sluis. Dit is geen doorgaande sluis op de route, maar een sluis om Papenburg in te gaan, wat we dus niet doen. Een stretch van 25 Nm vertrek 12.00 ETA 19.00. Bij die Papenburg sluis kunnen we aan de buitenkant blijven liggen aan een drijvend steiger, daar had ik over gebeld.

Op deze stretch gaan we door de Dorpen Lehe sluis, de Neue sluis Bollinger Fahr, Alte Schleuse Herbrum en meren af aan de zeesluis naar Papenburg voor de nacht. We zitten nu weer op getijden water Eems. ETA 19.10 Weer een borrel verdiend.

De Eems op en mee liften naar buiten

De volgende morgen 17/8 om 07.35 vertrekken we met hoog water om mee te liften met de Eems getijden stroom naar buiten. We lopen weer lekker, maar de wind trekt aan en pal tegen. Rond 10 uur neem ik een besluit en zeg tegen Sander we gaan uitwijken, de wind en golven worden te sterk, we maken klappen.

Zo lopen we een klein haventje in met gemaal binnen (Sautersiel) en meren af om 10.30. 3 uur later komt er een soort van havenmeester ons vertellen dat we hier niet mogen blijven liggen. A: omdat de haven vol is en er straks allemaal boten met het tij hun plek opzoeken en B: Het gemaal gaat automatisch spuien en jullie zijn te lang en dat geeft problemen.

Dus alsnog verkassen, dat wordt dan Emden of te wel Ausserhafen Oldersum, maar we hebben nu wel 3 uur van het getij verspeeld. We gokken het erop en gaan naar buiten. Eerst lopen we nog 3 knopen maar de stroom is aan het kenteren en we moeten een uur varen. Tergend langzaam loopt onze snelheid terug van 3 naar 2 . . . . en 1 knoop, zullen we het halen. . . , maar we halen het en lopen naar binnen. Er is een drijvende steiger langszij in deze buitenhaven beschikbaar waar we kunne afmeren. Het is inmiddels nog altijd vallend water. Rond 1700 arriveren we.
We zijn lang blij dat we een plekje gevonden hebben en kost ons slechts een tientje voor de bierpot.

We liggen aan een drijvende steiger dus wie doet ons wat, nou ja het getij dus. Rond het zakkende 2e tij omstreeks 2300 vinden we tijdens Netflix kijken dat we toch wel erg lekker achterover liggen in onze fauteuil, zegt Sander joh we liggen hartstikke scheef, dus wij naar buiten en ja hoor. . . . De drijvende steiger is geland op een modderbank en zakt dus niet meer, aangezien wij met een drijver aan de kant lagen zakt die dus ook niet meer, maar aan de buitenkant van de steiger loopt het modder talud af naar buiten en dus zakt de andere float ook mee naar buiten. Met als gevolg dat we behoorlijk scheef lagen met laag water, de meerlijnen waren niet gespannen en voor de zekerheid hebben we die nog wat ruimte gegeven. De volgende morgen lagen we met hoog water weer horizontaal. Toch best wel even spooky zo rond middernacht.

Laatste stuk naar Nederland

Uiteindelijk zijn we op 18/8 rond 0800 vertrokken voor de Farnsum Sluis Delfzijl waar rond 1300 doorheen gingen en eenmaal binnen stoomden door naar het Centrum van Groningen ETA 1641, we kregen van de havenmeester een plek aangewezen en rond 1900 kwamen Rens en Kars, mijn kleinkinderen me verwelkomen en de nieuwe boot bekijken.

Aankomst Sneek

De volgende dag rond 12.00 vertrokken voor het Bergummermar in Frl. waar we overnacht hebben en eindelijk een hoop vuil weg hebben gegooid in grote containers.

Op 20/8 11.30 richting Sneek naar Goliath de Makelaar in Sneek en afgemeerd om 1600. Zo liggen we een paar dagen in Sneek ik ga wat accessoires kopen en begin de boel een beetje op te ruimen. Op zaterdag 6 september vind ik dat wel wat rust verdient heb, een YouTube abonnee Sandra en Ron willen graag langs komen en de boot bekijken. dus we spreken af in de Alde Feanen, een prachtig mooi natuurgebied bij Eernewoude, zuid Oost van Grou. Gezellig geborreld en hapje gegeten samen. De volgende morgen gaan zij weer door want ze hebben maar een week. Als Sandra naar me toe loopt om gedag te zeggen, zegt ze joh, wat ligt jouw boot laag van achteren. Dus ik kijk mee en inderdaad hij licht veel te laag. Ik ga de contragewichten achter weg halen en verplaats die naar voren dat scheelt 5 cm van achter, maar nog altijd te laag. Ik neem contact op met Goliath en Nordic en zeg dat ik hier niet blijf liggen, maar met de motoren wat opgetild uit het water besluit ik naar Sneek te varen, ongeveer 2 uur. Daar heb ben ze een kraan en kan er naar gekeken worden. ’s Avond komt Niels van de makelaar langs en samen gaan we een controle doen op de aanwezigheid van water in de floats. Deze floats (drijvers) bestaan uit 8 gesloten compartimenten per hele float. Bij beschadiging of lekkage zou er in principe maar een gaan lekken. Nu bleek dat de achterste aan STB droog was, maar de BB float had veel water. niet goed dus.

Na overleg met de makelaar en Nordic gaat er vanuit Litouwen een reparatie crew opgelijnd worden die met een aanhanger reserve floats mee nemen. Morgen zaterdag 13 september vaar ik de kraan in en gaan het beleven. Wordt vervolgd.

Een reis met perikelen en om nooit te vergeten.