2022 De Oostzee naar Denemarken

Kieler Fjord

Zoals in de eerdere blog vermeld zijn we, de Asmara en de Ellya, op maandag 11-juli-2022 vertrokken van de sluis bij Holtenau. De zeilen worden gezet, het is een gunstige wind richting Noorden maar wel erg zwak. Dit heeft natuurlijk ook weer zijn voordeel de zee is rustig. Bij de uitgang van het Kieler Fjord gaat de Ellya bakboord uit richting Maasholm, hier scheiden dus voorlopig onze wegen, want de Asmara gaat in een rechte lijn Noordwaards richting het Eiland Aero.

Aero

Eenmaal koers gezet richting Aero haal ik de Genua er weer af want de wind zakt nu helemaal in. Ik vaar het eiland, waar ik al meerdere malen geweest ben en dat een beetje mijn hart heeft gestolen, aan via de zuidpunt van het eiland bij Marstal. Dat is de meest zuidelijk van het eiland. De verwachtte aankomst voor de Marstal aanloopton is rond 18.00. Maar dan zijn we er nog niet. Want al het water daar is erg ondiep, soms maar 30cm, dus moeten we betonde geulen volgen. In eerste instantie loopt de aanloop van Marstal vlak langs de haven en het stadsfront, om vervolgens met een haakse bocht in Oostelijk richting verder te lopen. Halverwege die geul moet ik bakboord uit in de richting van het midden van het eiland. Hier houd de duidelijke betonning op en wordt het water ondieper. Op mijn kaart die inmiddels meer dan 2 jaar oud is staat een geultje aangegeven, zonder betonning, naar een groene boei 4 mijl verderop. Het water in die geul volgens mijn kaar zou 2-3 meter diep zijn, ik steek 1,25 mtr. Ik ben daar al eens eerder over gevaren, maar je begrijpt dat ik hier niet met volle snelheid door ga. Dus met halve snelheid vaar ik voorzichtig richting groene ton. Die ik uiteindelijk bereik, waarna de route weer makkelijker te volgen is en ik uiteindelijk volgens planning mijn anker uitgooi in de baai van Aeroskobing om 20.30.

Approaching Aeroskobing
Route Aeroskobing via. Marstal
Route Aeroskobing via Marstal
Aeroskobing

Update van zeekaarten

Nu zul je je misschien afvragen waarom ik dan geen nieuwe kaarten heb gekocht, welnu elke kaart voor mijn Raymarine plotter kost € 350,- en die kun je updaten “gratis” voor 1 jaar. Als je daarna een nieuwe update wenst betaal je 50%, dus €175,- voor weer één extra jaar. Met de wetenschap dat ik ongeveer 12 kaarten heb van de hele Oostzee, zul je begrijpen dat dit een kostbare aangelegenheid is. Op de hele Oostzee zijn nauwelijks getijden (max 20-30cm), hetgeen inhoud dat er dus niet veel veranderd is die gebieden. Er kan een haven bijkomen of misschien verdwenen zijn, maar dat boeit me niet. Natuurlijk ben ik, vorig jaar geloof ik, gebieden tegengekomen waar betonning bij laag water stond wat er nu niet meer stond. Nou dan moet je je gezond veerstand gebruiken en rustig varend naar alternatieven zoeken. Vroeger hadden ze ook geen GPS en betonde kaarten. Alleen in de gebieden waar veel getijden zijn, zoals het Nederlandse en Duitse wad en vele andere gebieden, daar zou ik zonder courante kaart zeker niet gaan varen.
Een voorbeeld, die misschien vele zeilvaarders wel kennen. De aanloop bij Norderney (het Duitse Wad) daar loop je de Dovetief boei aan om vervolgens via een betonning systeem naar binnen te lopen. Zo ben ik daar in mei 2015 (met een updated kaart van april) vanaf de haven volgens de boeienlijn uit gevaren, toen ik op de terugreis 3 maanden later daar weer terug was met slecht weer en vervelende golven, bleek dat ik de boeien niet kon vinden. En dat ondanks de tracklijn op mijn plotter, de boeien niet meer lagen volgens mijn kaart, ondanks de tussenliggende update die ik gedaan heb. Ik heb moeten zoeken op een rollend schip om de Dovetief weer te vinden en de boeienlijn naar binnen. Door de golven zijn die boeien amper te vinden, alleen met behulp van mijn radar heb ik ze gevonden en kon veilig naar binnen lopen.
De moraal: Zeker in getijden gebied, vaar nooit blind op je digitale of bijgewerkte papieren kaart. De updates lopen vaak 3-6 maanden achter met de werkelijkheid. Check als je bij een aanloopton aankomt of dat nummer ook matched met je kaart en zo vervolgens de hele boeien lijn. Check de nummers van de boeien!! Gebruik je common sense!

Handig hulpmiddel bij slecht weer

Ik geef nog een voorbeeld van ander mooi hulpmiddel van onze moderne techniek bij gebruik making van elektronische plotters. Elke plotter heeft wel de mogelijkheid om een tracklijn aan of uit te zetten. Zet deze in het begin van uw reis aan. (u kunt ze aan het eind van de zomer met een klik weer verwijderen) U laat dan een spoor achter, uw track, in meestal een zwarte lijn. Nu kennen jullie het verhaal van klein duimpje wel, die strooide broodkruimeltjes waar hij gelopen had en vond zo zijn weg weer terug. Maar let op dit kan alleen veilig op korte termijn, zie hierboven beschreven over Dovetief aanloop. Ik geef weer een voorbeeld van mijn eigen ervaring in 2015, het jaar dat ik naar St.Petersburg ben gevaren. een rondje Baltic tegen de klok, in 6 maanden. Mijn doel en bestemming voor dat jaar was St.Petersburg, Rusland. Uitklaren en later weer inklaren op het eiland Haapasaari, Finland. Een eiland in een archipel met vele kardinale boeien. Uitgeklaard op 14-7-2015 bij custom en immigration in Finland, het eiland Haapaasari, voor een trip van 80 Nm, vertrek ik om 03.00 naar St.Petersburg. Ik arriveerde on schedule op 14-7-2015 op 23.30 uur in St. Petersburg. Vertrek stond weer gepland op 17-7–2015. Geen slechte weerberichten dus wie doet me wat. Ik citeer nu een stukje uit mijn verslag van 2015: “Vertrokken om 10.45. Wind WNW 3 zicht > 10 km. Het grootste deel van de route heb ik de wind pal tegen. Niks zeilen dus.
Verwachtte aankomst Haapasaari 02.30. Een mooie dag met weinig wind en golven.”. . . . . “Om 22.30 is de wind aangetrokken tot 7 Bft met uitschieters naar 8-9. Ik heb hem pal tegen, de golven worden nu hoog en oncomfortabel.
ik zal dus nu met deze omstandigheden de approach moeten maken tussen de geulen en de eilanden van Haapasaari. Ik meld mij af bij de Russen op de grensovergang.”. . . . “De nacht is zwart en buiten kijken heeft geen enkele zin, ik zet mijn dek verlichting voor en achter aan om beter gezien  te worden. Met een sterk ingezoomde kaart vaar ik nu blind over mijn uitgaande track met een gereduceerde snelheid van 3 kts. Ik kan de lichten van de coastguard kade al zien, maar moet nog door diverse geulen en om bakens met ondieptes. ” Lees het hele artikel op Baltic 2015 Deel 4 Finland- St.Petersburg
De moraal de techniek kan je ook een handje helpen, klein duimpje had niet ingecalculeerd dat vogeltjes zijn broodkruimpjes oppikten. Daar had ik gelukkig geen last van.

Helnaes

Na een weekje achter anker gelegen te hebben en het eiland vele malen bezocht te hebben (zie YouTube video #7) besluit ik om eens te kijken waar Sam En Cees van de Ellya zich bevinden. Het blijkt dat zij ook al wat hoger opgestoomd zijn, langs de Deense Oostkust. Hun doel is om noordelijk te varen langs die Oostkust van Denemarken om dan Oostwaarts te gaan en via Copenhagen terug te komen. Zij liggen hemelsbreed iets hoger dan ik. Ik neem het besluit om ook naar Middelfart te varen en zo nog een laatste rendez-vous te hebben met de Ellya van Sam en Cees. Ik ben daar in 2013 voor het laatst geweest.

Ik neem contact op over hun intenties, welnu zij gaan inderdaad verder naar Middelfart. Dus stel ik voor om een rendez-vous te hebben aan de Lijzijde van het eiland Helnaes. Na wat overleg blijkt dat zij daar ook op 18-juli-2022 omstreeks 15.00 kunnen zijn en ik ook. Als ik in de buurt van het eiland Helnaes kom zie ik ze net voor mij door de passage varen naar de ankerplaats. 10 minuten later arriveer ik ook op die plaats. Ze hadden nog even problemen met zeegras op de bodem en vragen mij om toch ook mijn anker uit te gooien. Na wat manuvreren zie k kans om achter mijn anker de Asmara naar de Ellya te brengen. Een werplijn bied uitkomst en we liggen allebei achter anker tegen elkaar aan op 2 meter water.

We hebben genoten van de plek waar we lagen, er was amper wind en de temperaturen. waren van 22-27℃. De bijbootje lieten we zakken en zo verkenden we de omgeving. Toen ik wadend naar de kant liep kwam ik vele mosselbanken tegen, dus ontsproot het idee om die avond mosselen te eten. Gewapend met een emmer in mijn bijbootje heb ik 5 kilo mosselen geplukt en schoongemaakt. Die avond aten we een gezamenlijke maaltijd mosselen.

De volgende dag kreeg ik een demonstratie van Cees met zijn drone, hij liet hem opstijgen en landen vanaf het voordeck van zijn boot. Een nieuwe leerervaring voor mij met mooie beelden. Zie ook Youtube film 2022-8 (of via menuknop YouTube)

Asmara en ELLya
Helnaes, Asmara en Ellya
Peter mosselen plukken
Peter mosselen plukken
Helnaes bruinvis
Helnaes bruinvis

20-juli-2022 Vertrek van Helnaes

Op deze datum ging het om 08.45 weer anker up voor de route naar Middelfart. Cees en ik hadden afgesproken om zoveel mogelijk samen op te trekken en bij elkaar in de buurt te blijven voor foto en video van onze zeilende schepen. Zij hadden nu bestemming Middelfart, maar ik twijfelde nog en wilde halverwege nog een stop maken achter anker. We hebben veel foto en filmmateriaal van elkaar genomen en later uitgewisseld. Het was weer een prachtige zeildag. Halverwege de route vond ik een leuke baai waar ik wilde ankeren, daar scheiden onze wegen dus opnieuw. Zij zouden later die dag ook nog voor Middelfart een baai induiken om te ankeren.

Ellya
Ellya
Asmara Kleine Belt
Asmara

Assens/Toro

Zoals gezegd in de voorgaande alinea’s ben ik de baai ingevaren bij Assens(dk), een baai van het schiereiland Toro goed beschut voor veel windrichtingen. Er lagen daar ook meerboeien waar er nog een van vrij was.

Middelfart 21/7-23/7

Omdat ik besloten had om toch nog Middelfart aan te doen heb ik los gemaakt van de meerboei om 09.30. Ik zag op de AIS dat Sam En Cees ook anker op waren gegaan voor het laatste stukje naar Middelfart. Ik had goede herinneringen aan mijn eerdere bezoek in de oude stadshaven van Middelfart. Op 9-8-2013 was dat, tijdens mijn Rondje Denemarken (nog een pdf verhaal). Om 14.30 vaar ik de oude stadshaven in waar Sam en Cees achter in de hoek liggen. Dus draai ik binnen de havenkom de boot, om achteruit varend langszij af te meren bij de Ellya.
Het was net of ik er niet weggeweest was in Middelfart. Natuurlijk zag ik wel de modernisering, vooral van de havenfront, maar de hoofdstraat met zijn authentieke gebouwen was onaangetast. Na twee nachten in de haven te hebben gelegen voor € 57,76 (mijn enige havengeld zover op de Oostzee, ik ben tenslotte op budget tour) kwam het moment daar dat Sam en Cees nu verder Noordelijk gingen en onze wegen dus nu permanent zouden scheiden. Ik heb genoten van hun aanwezigheid en de mooie beelden die we hebben kunnen maken van elkaar tijdens zeilen. Sam en Cees bedankt! Will meet again, somewhere, somehow.

Middelfart, Asmara en Ellya
Middelfart, Asmara en Ellya
Middelfart, Asmara en Ellya

Hier in Middelfart, eindigt mijn heenreis voor 2022 en vangt de terugreis aan dit keer langs de Deense en later Duitse Oostkust. Dit alles te lezen in mijn volgende blog.

Print Friendly, PDF & Email

Peter Mantel

Gepensioneerd uit de luchtvaart. Avonturen met de Asmara. Ik zeil met mijn tweemast kotter van de Noordzee tot de Oostzee

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

%d bloggers liken dit:
Hide picture